چو شیطان به زیر عبا پا نهاد
عبا گشت کانون جهل و فساد
عبا را کنون پرچمِ جهل دان
فساد و جهالت بزیرش نهان
چو حاکم شود بر دیاری عبا
در آن نشنوی غیرِ صوتِ عزا
وبا و عبا مثل یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
وبای جهالت به زیر عباست
که منشاء درد و رنج و بلاست
امان از عبا و امان از وبا
که شد ملت ما بدان مبتلا