روزی از روز های فصل بهاری همراه با جمعی از دوستان و آشنایان برای گشت و تماشای صحرا و دشت سرسبز به بیرون رفتیم ، درجایی زیبا نشستیم و سفره انداختیم و مشغول غذا خوردن شدیم . درآن حوالی سگی از دور ما را دید و بوی غذا را حس کرد، خودش را ب ما رساند یکی از دوستان سنگی به سمت سگ پرت کرد و که انگار تکه نانی پرت کرده است . سگ آن سنگ را بو کرد و بدون اینکه توقعی داشته باشد برگشت و رفت . یکی از دوستان گفت میدانید این سگ چه گفت ؟ گفت این بدبختان از روی خسیسی سنگ میخورند از سفره اینان چه توقعی میتوان داشت؟
