تقدیم شـما عزیزم :
سلولهای گیاهی به دلیل وجود دیواره سلولی که ساختاری سخت و حمایتی است، فرم منظمتری نسبت به سلولهای جانوری دارند. این دیواره از سلولز ساخته شده و شکل ثابتی به سلول میبخشد.
اگر واکوئول سلول گیاهی تخریب شود، سلول با مشکلاتی در ذخیره آب، مواد غذایی و مواد زائد مواجه میشود. همچنین، فشار تورژسانس که به حفظ استحکام سلول کمک میکند، کاهش یافته و سلول ممکن است شل شود.
پلاستها در سلول گیاهی نقشهای متنوعی دارند، از جمله فتوسنتز (کلروپلاستها)، ذخیره مواد غذایی (آمیلوپلاستها) و تولید رنگدانهها (کروموپلاستها).
کلروپلاستها در سلولهای پوششی ریشه دیده نمیشوند زیرا این سلولها معمولاً در معرض نور خورشید نیستند و وظیفه اصلی آنها جذب آب و مواد معدنی از خاک است، نه فتوسنتز.
تفاوت اصلی بین غشای پلاسمایی و دیواره سلولی در این است که غشای پلاسمایی یک لایه نازک و نیمهتراوا است که مواد را کنترل میکند، در حالی که دیواره سلولی لایهای ضخیم و سخت در خارج از غشای پلاسمایی است که استحکام و محافظت را فراهم میکند.
اگر سلول گیاهی در محلول بسیار غلیظ (هیپرتونیک) قرار گیرد، آب از طریق اسمز از سلول خارج شده و واکوئول آن کوچک میشود. این پدیده باعث میشود که سیتوپلاسم و غشای پلاسمایی از دیواره سلولی جدا شوند که به آن پلاسمولیز میگویند.
سلول گیاهی میتواند فشار زیادی را تحمل کند بدون اینکه بترکد، زیرا دیواره سلولی آن انعطافپذیر است و میتواند فشار تورژسانس را تحمل کند. این فشار زمانی ایجاد میشود که آب وارد سلول شده و واکوئول را پر میکند.
سوال اخر (8) کامل نبود انگار و ننوشتم برات .