زندگینامهی فردوسی
فردوسی، شاعر بزرگ ایرانی، در حدود سال ۳۲۰ هجری شمسی (۹۴۰ میلادی) در طوس، شهری در خراسان، به دنیا آمد. او از کودکی به ادبیات و شعر علاقه داشت و از سنین کم شروع به آموختن زبان فارسی و تاریخ ایران کرد.
فردوسی بیشترین شهرتش را به خاطر سرودن شاهنامه دارد. شاهنامه بزرگترین و مهمترین کتاب شعر حماسی ایران باستان است که شامل داستانهای پادشاهان، پهلوانان، جنگها و اخلاق ایرانی است.
فردوسی تمام عمر خود را صرف نگهداشتن زبان فارسی و فرهنگ ایرانی کرد و حتی در زمان حکومتها و سختیها هم از نوشتن شاهنامه دست نکشید.
او در حدود سال ۴۰۹ هجری شمسی (۱۰۳۰ میلادی) در طوس درگذشت. شاهنامهی فردوسی باعث شد که زبان و فرهنگ ایرانی تا امروز زنده بماند و مردم ایران همیشه به او افتخار کنند.
معرکه یادت نره