در زبان فارسی، "هم نشین" و "همنشین" هر دو به مفهوم همراه و دوست به کار می‌روند، اما به طور معمول "هم نشین" شکل درست و رایج‌تر این واژه است.
در مورد املا، "هم نشین" به عنوان یک واژه صحیح شناخته می‌شود و در متون ادبی و مدرسان زبان فارسی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. "همنشین" نیز در برخی مواقع کاربرد دارد، ولی استفاده از "هم نشین" در نوشتار املا رایج‌تر است.
پس اگر در املای کلمه "هم نشین" به اشتباه "همنشین" نوشته شود، این غلط محسوب می‌شود. به عبارت دیگر، بهتر است کلمه را به صورت "هم نشین" بنویسید تا به اشتباه نرود.
