ایزوتوپ یعنی چه

ایزوتوپ به اتم‌هایی گفته می‌شود که دارای تعداد پروتون‌های یکسان (بنابراین همان عنصر را تشکیل می‌دهند) ولی تعداد نوترون‌های متفاوتی دارند. این به این معنی است که ایزوتوپ‌ها همگی ویژگی‌های شیمیایی مشابهی دارند، اما ویژگی‌های هسته‌ای و جرم آن‌ها متفاوت است. برای مثال، عنصر هیدروژن سه ایزوتوپ دارد: 1. پروتیوم (Hydrogen-1) که تنها یک پروتون و بدون نوترون دارد. 2. دوتریوم (Hydrogen-2) که یک پروتون و یک نوترون دارد. 3. تریتیوم (Hydrogen-3) که یک پروتون و دو نوترون دارد. ایزوتوپ‌ها می‌توانند پایدار یا ناپایدار (رادیوایزوتوپ) باشند. ایزوتوپ‌های ناپایدار به تدریج شکسته می‌شوند و تابش‌های رادیو اکتیو تولید می‌کنند. این ویژگی‌ها در کاربردهای مختلف علمی و صنعتی نظیر پزشکی، تاریخ‌گذاری، و انرژی هسته‌ای استفاده می‌شوند. به طور کلی، مفهوم ایزوتوپ به ما کمک می‌کند تا تنوع اتمی عنصرها را بهتر درک کنیم و بفهمیم که چگونه اتم‌ها می‌توانند تفاوت‌های جالبی در رفتارهای هسته‌ای و شیمیایی خود داشته باشند.

به عنصر هایی که تعداد نوترون‌های نامساوی داشته باشند ایزوتوپ می‌گویند موفق باشی و تاج بده

به عنصر هایی که نوترون های آنها مساوی نباشد میگویند

موادی که ایزوتوپ پرتوزا داشته باشن