انحلال‌پذیری به‌معنای توانایی یک ماده برای حل شدن در یک مایع (معمولاً آب) است. زمانی که یک ماده در مایع حل میشود، ذرات آن ماده به‌طور یکنواخت در میعان پخش می‌شوند و محلول جدیدی به‌وجود می‌آید.
به‌طور کلی، وقتی می‌گوییم یک ماده انحلال‌پذیر است، یعنی مقدار مشخصی از آن می‌تواند در یک حجم معین از مایع حل شود. مثلاً شکر و نمک هر دو انحلال‌پذیر هستند و می‌توانند در آب حل شوند. اما برخی مواد مانند روغن در آب حل نمی‌شوند و به اصطلاح نامحلول هستند.
انحلال‌پذیری تحت تاثیر دما، فشار و ماهیت ماده‌ها قرار دارد. به‌عنوان مثال، با افزایش دما، بسیاری از مواد انحلال‌پذیری بیشتری پیدا می‌کنند.
به بیان دیگر، انحلال‌پذیری ویژگی مهمی در علم شیمی است و در بسیاری از فرآیندها در زندگی روزمره ما نقش دارد، مانند تهیه نوشیدنی‌ها یا حل کردن داروها.
