شهادت واژه‌ای است آشنا، اما در دل خود دنیایی از معنا و بزرگی را پنهان دارد. شهید کسی است که جان خویش را در راه حقیقت، ایمان و دفاع از ارزش‌های الهی فدا می‌کند. او به جای آن‌که مرگ را در بستر انتظار بکشد، مرگ را با آغوشی باز در راه خدا برمی‌گزیند و از این رو، حیات جاوید می‌یابد.
شهادت تنها کشته شدن در میدان جنگ نیست، بلکه اوج آگاهی و عشق است. شهید می‌داند که جان، امانتی از خداست، اما آن را در راهی خرج می‌کند که بوی ایمان، غیرت و آزادگی می‌دهد. خون شهید، زمین را زنده می‌کند و وجدان‌های خفته را بیدار.
در تاریخ میهن ما، از عاشورای کربلا تا دفاع مقدس، نام شهیدان چون ستارگانی درخشان می‌درخشد. آنان با ایثار خود به ما آموختند که آزادی و عزت، بهایی دارد و آن بها، فدا کردن خویشتن است. امروز نیز آرامش و امنیتی که در سایه آن زندگی می‌کنیم، مرهون خون پاک همین شهیدان است.
در پایان، باید گفت که شهادت پایان زندگی نیست، آغاز پرواز است. شهیدان رفتند تا راه بماند، تا ما بمانیم و بدانیم که زندگی با ایمان و آزادگی، ارزش زیستن دارد.
