مهربانی یکی از خصیصههای وجود آدمی است. مهربانی به زندگی حیات میبخشد. این فضیلت باعث ایجاد ارتباط بهتر با دیگران و شفقت بیشتر میشود. نیروی مثبت مهربانی باعث میشود که در زندگی تاثیر گذار باشیم و در ذهن و خاطره ها ماندگار بمانیم.
این انتخاب با ماست که از مهربانی که در وجودمان داریم استفاده کنیم و آن را پرورش دهیم و یا اینکه آن را در وجودمان دست نخوره باقی بگذاریم. بعضی از افراد نمی دانند که چگونه این مهربانی را بروز دهند و با روش پرورش این ویژگی در درون خود آشنایی ندارند.
مهربانی به معنای اهمیت دادن به دیگران است. وقتی به این نکته توجه کرد که دیگران همچون ما نیازهایی دارند٬ احساس ترس و ناامنی و تنهایی را درک می کنند مطمنا آنچه را که برای خود می خواهیم به آن ها نیز می دهیم. پس بر این اساس مهربانی از خود شناسی نشات می گیرد. حق شناسی٬ پاسخگو بودن٬ وفاداری و صبوری گونه هایی از مهربانی است.
در واقع مهربانی روشی است که زندگی را آسانتر می کند. نگرش های منفی چون حسادت٬ تنفر و بدگمانی ذهن و روح آدمی را درگیر خود می کند چه بسا عواقب بیماری و ناراحتی را به دنبال خود بیاورد.
این رذیلت ها ز