بن ماضی چیست

بن ماضی یکی از بنیادهای صرفی در زبان فارسی است. به طور کلی، در زبان فارسی، فعل‌ها به دو صورت صرف می‌شوند: ماضی و مضارع. بن ماضی، به معنی شکل گذشته فعل است. به عنوان مثال، در فعل «خواندن»، بن ماضی «خواند» است. برای شناخت بن ماضی، کافی است به فعل اصلی توجه کنیم و ببینیم که در زمان گذشته به چه شکلی تغییر می‌کند. بن ماضی معمولاً با افزودن پسوندهایی به ریشه فعل ساخته می‌شود. اگر بخواهیم به طور خلاصه بگوییم، بن ماضی شکل گذشته فعل است که نشان‌دهنده انجام عمل در زمان گذشته است. به یاد داشته باشید که شناخت بن ماضی به شما کمک می‌کند تا جمله‌های بیشتری بسازید و بهتر نوشتن و صحبت کردن را یاد بگیرید.

بن ماضی همان اسم مصدر بدون پسوند «ن» است. یک راه دیگر برای به‌دست آوردن آن حذف شناسه‌ها و «می‌» یا «ن» نفی از اول و آخر فعل است. برای مثال بن ماضی «خوردن»، خورد و «گرفتن»، گرفت است.

سلام ، در بن ماضی ، اول باید فعل رو به مصدر تبدیل کنیم ، مثلا فعل رفتیم که مصدرش میشه رفتن بعد ن آخرش رو برمیداریم که میشه رفت ، این میشه بن ماضی