توی جمله اول مسرورا شبیه اسم قبلش هست پس صفته و ما در ترجمه میگیم پسر خوشحالی
در جمله دوم هم صفته ولی از اونجایی که مسرور تنوین نداره میشه پسر خوشحال چون نکره نیست
در جمله سوم مسرورا شبیه اسم قبلش نیست و بر وزن مفعول هست(یکی از شرط های حال مفرد بودن)
پس در معنی میگیم پسر را خوشحال دیدم