سلام.
ببینید در این فصل در ابتدا قرار است که با مبحث شکست نور آشنا شوید. در واقع زمانی که پرتو یا باریکه نور به طور مایل و با هر زاویه ای غیر از زاویه ۹۰ درجه و به طور غیر عمود به خواهد از محیطی شفاف به محیط شفاف دیگری شود؛ مسیرش دچار شکست می شود. در واقع در این حالت پرتو نور در زمان بر خورد با جسم، زمانی که به خواهد از باقی آن عبور کند. ( از محیطی به محیط دیگری وارد شود.) دیگر آن مسیر مستقیم اولیه را ادامه نمی دهد و دچار شکست می شود. این واقعه به دلیل تغییر مسیر نور از دو محیط با ضریب شکست متفاوت رخ می دهد.
زمانی که پرتو نور به خواهد از محیطی رقیق ( مولکول هایش از یکدیگر فاصله بیشتری دارند) وارد محیط غلیظ ( مولکول هایش دارای فاصله کمتری با یکدیگر و به یکدیگر نزدیک تر هستند) شود به خط عمود بر سطح نزدیک می شود.
اما زمانی که به خواهد از محیطی غلیظ وارد محیطی رقیق از خط عمود بر سطح دور می شود.
زمانی که پرتو نور به اولین سطح برخورد می کند؛ ما تصور بر این داریم که باید به همان صورت به مسیر خود ادامه دهد. بنابر این ما امتداد آن پرتو را رسم می کنیم تا به توانیم به راحتی ادامه مسیر پرتو نور اصلی را رسم کنیم. در این حالت از آنجایی که از محیط رقیق وارد محیطی غلیظ شده است؛ ادامه آن را در میان انتهاء خط عمود بر سطح و آن پرتو فرضی رسم می کنیم. تا جایی که به خط جدا کننده دو محیط برسد. به معنای جایی که به خواهد از آن محیط غلیظ وارد محیط رقیق شود. در این حالت ادامه پرتو نور از خط عمود بر سطح دور می شود.
