خدايا در اين دنيا و آخرت به ما نيکی عطا کن .
ربِّ : منادای مضاف و تقديراً منصوب ، نا: مضاف اليه و مجرور محلا ، آتِ: فعل و فاعل آن ضمير مستتر « انتَ» و محلّا مرفوع ، نا :مفعول به اول و منصوب محلا، في الدنيا: جارو مجرور، حسنةً :مفعول به دوم و منصوب ، فی الآخرة: جارو مجرور، حسنة : معطوف
معرکه یادت نره؛)
