استعاره در واقع نوعی مجاز است که بر پایه‌ی شباهت ساخته شده. یعنی از نظر بلاغت، استعاره را نوعی خاص از مجاز دانسته‌اند که رابطه‌اش شباهت است نه جزء و کل یا غیره
سلام
خود مَجاز چند نوع داره که استعاره به نوعی زیر مجموعه اش هست با این تفاوت که توی استعاره با توجه به شباهت جایگزینی انجام میشه ولی توی مجاز بر اساس رابطه ای مثل جز و کل علت معلول جایگزینی انجام میشه.
مجاز از نوع استعاره یعنی:
به‌جای یک چیز، چیز دیگری را می‌گوییم چون شباهت دارند.
🔹 مثال:
گفت خورشید آمد (یعنی چهره‌ی زیبا آمد) → چون چهره زیبا مثل خورشید روشن است.
پس خلاصه:
> استعاره = مجازِ بر پایه‌ی شباهت.
