استعاره (در تمام زبانهای اروپا: «متافور» Metaphor) یک روش در فن بیان است به معنای بهکاربردن یک واژه یا عبارت بهجای عبارت دیگر بر اساس شباهت بین آنها. استعاره اهمیت بسیاری درشعر و ادب جهان دارد به طوری که شعر را کلامی مبتنی بر استعاره و اوصاف آن دانستهاند. اولین بار بهوسیلهٔ ارسطو به عنوان گونهای از تشبیه تشریح شد، بهواقع میتوان گفت استعاره همان تشبیه است که مشبه یا مشبهٌبه آن حذف شده باشد. برای مثال، «گریهٔ ابر بهاری» استعاره است که زیرساخت آن چنین جملهای است: ابر بهار مانند انسان میگرید؛ از این زیرساخت مشبهٌبه حذف شده و تنها مشبه و ویژگی پایهٔ محذوف باقی ماندهاست.
ببخشید اگه پیچیدس.