هرگاه علاقۀ بین معنای مجازی و معنای حقیقی واژه مشابهت باشد، مجاز را آرایه استعاره گویند. مانند لفظ «شیر» به معنی مرد شجاع و چنانچه علاقه غیر از مشابهت باشد آن را مجاز مُرسَل گویند. به عبارت دیگر، «آرایه استعاره، در حقیقت نوعی مجاز است، ولی شرط آن، وجود علاقۀ مشابهت است بین معنی حقیقی و معنی مجازی. بدین ترتیب، استعاره از طرفی مجاز و از طرفی تشبیه است؛ مجازی که علاقۀ آن مشابهت باشد و تشبیهی که یکی از طرفین تشبیه را حذف کنند.
ارکان آرایه استعاره:
۱- مُستعار و آن لفظ مشبهٌ بِه است.
۲- مُستعارٌ مِنه و آن معنی مشبهٌ به است.
۳- مُستعارٌ لَه و آن معنی مشبه است.
«مُستعارٌمِنه» و «مُستعارٌلَه» را
چادر لاژورد» در بیت زیر، استعاره از شب است:
بدان گه که خورشید برگشت زرد پدید آمد آن چادر لاژوَرد (فردوسی)
