بیشتر از دو بند شد با دو بند نتونستم قشنگ جمع کنمش
قطرهای چکید از ابر بر پنجره
آرام لغزید و نشست در خاطره
باران گرفت و آسمان غمگین شد
دل در هوای خاطراتت سنگین شد
هر قطرهاش قصهای از دیروز داشت
یادی ز روزهای خوش با خود گذاشت
صدای باران چه دلنشین و آشناست
انگار هنوز نام تو در قلب من است
کاش از پس این ابرهای بیقرار،
خورشید بتابد بر شبهای انتظار.
شاید دوباره عطر تو در خانه پیچد،
شاید دلم با دیدنت آرام گیرد.