در اینجا باید نقش دستوری برخی از کلمات مشخص شود. بیایید به ترتیب جملات نگاهی بیندازیم:
1. **ای خدا**: «ای» صوت است. «خدا» منادا است.
2. **پهلوان برای نبرد با دشمن، راهی مازندران شد**:
- «را» حرف اضافه است.
- «راهی» مسند است.
3. **سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز**:
- «سعدیا» منادا است.
4. **آقا معلم آن زنگ همهاش از دوستی و اتحاد گفت**:
- «آقا» ندا است.
- «دوستی» مفعول است.
هر یک از این کلمات نقش خاصی در جمله دارند و به فهم معنای کامل جمله کمک میکنند.