دهقان چو تنور خود از این همه برافروخت بگریست سپیدار و چنین گفت دگر بار: آوخ که شدم هیزم آتشگر گیتی اندام مرا سوخت چنین ز آتش ادبار چه آرایه مشخصی بین دو بیت وجود دارد؟