برای کتاب و درخت یک مناظره بنویسید که از ارایه شخصیت بخشی و مبالغه استفاده کرده باشی

سلام معرکه یادت نره

درخت: من ریه‌ی زمینم و خانه‌ی پرندگان؛ با ریشه‌هایم قرن‌هاست که تاریخ را در آغوش گرفته‌ام. تو جز تکه‌ای کاغذ بی‌جان چه هستی؟ کتاب: من حافظه‌ی بشریتم. اگر من نباشم، دانش تو در گذر زمان به غبار تبدیل می‌شود. تو فقط سایه می‌بخشی، اما من به روح انسان بال پرواز می‌دهم. درخت: اما تو از تن من ساخته شدی! بدون من، تو حتی وجود خارجی نداشتی. کتاب: درست است؛ تو جسم مرا ساختی، اما من به تو معنا دادم. تو بدون من، درختی خاموش در جنگلی فراموش‌شده‌ای.