کاش معلم من میدانست...که همه چیز نمره نیست و شاید استعداد من در چیز دیگری است ؛مثلا نویسندگی و یا ورزش...تخریب شخصیت یکی از بچه ها جلوی هم سن و سال هایش کاری را پیش نمی برد...داد زدن سر بچه ها نشانه ی بزرگی معلم نیست....معلم نمیتواند هر چیزی را به دانش آموز نسبت دهد....دانش آموز هم برای خود شخصیت و غروری دارد...کاش حال روحی دانش آموز را درک میکردند؛حتی شده برای یک جلسه....نباید دانش آموز هر لحظه آماده باشد؛شاید مشکلی برایش در خانواده و یا مکان دیگری پیش آمده که ذهنش درگیر است....گرفتن نمره پایین برای یک یا دو سه بار نشانه درس نخواندن و کند ذهن بودن نیست...کاش میدانستند دوستانه با ما دانش آموزان رفتار کنند؛ناخودآگاه همه دانش آموزان هم درس میخوانند و هم از فضای حاکم بر کلاس لذت میبرند...
پلی تمام این جملات پسوند 'کاش'دارند ...آری کلمه که بیانگر آرزو و حسرتی بیش نیست !