شعر به گیتی به از راستی پیشه نیست تعداد جملات و فعل هاشو بگید معرکه میدم

معلم ابتدایی فعاليت هاي كلاس ششم ابتدایی شعر «به گیتی، به از راستی، پیشه نیست» قالب شعر: مثنوی «به گیتی، به از راستی، پیشه نیست    ز کژی بتر، هیچ اندیشه نیست» 2 جمله معنی: در جهان اندیشه و فکری مهم تر از راستی وجود ندارد و هیچ فکر و اندیشه ای بدتر از ناراستی نیست. قافیه: پیشه و اندیشه ز: مخفف از       گیتی: جهان         پیشه: حرفه، شغل، کار       کژی: خلاف، ناراستی               بتر: بدتر نهاد: پیشه، اندیشه آرایه: تضاد (راستی و کژی) «سخن گفتن کژ ز بیچارگی است                    به بیچارگان بر، بباید گریست» 2 جمله معنی: دروغ گفتن و کج حرف زدن از بدبختی انسان است و به حال انسان های بدبخت و بیچاره باید گریه کرد. قافیه: است و گریست کژ: کج، دروغ         سخن گفتن کژ: سخن خطا و اشتباه ترکیب وصفی و نهاد: سخن گفتن کژ              به بیچارگان بر: دو حرف اضافه برای یک متمم است. بباید گریست: از آن نوع فعل هایی است که نهاد آن هرکس می تواند باشد. «هر آن کو که گردد به گرد دروغ                     ستم کاره خوانیمش و بی فروغ» 2 جمله معنی: هر کسی که به دنبال سخن دروغ است را باید ستمکار و تاریک خواند. قافیه: دروغ و بی فروغ کو: که او              فروغ: روشنایی                 بی فروغ: بی نور                     نهاد: هر آن کو (مصراع اول)، ما (مصراع دوم)                 ترکیب اضافی: گرد دروغ                     مفعول: «ش» در خوانیمش آرایه: تناسب (دروغ،ستمکاره،بی فروغ)           کنایه (به گرد دروغ کنایه از دروغ گفتن) «همه راستی کن که از راستی                      نیاید به کار اندرون، کاستی» 2 جمله معنی: فقط به دنبال راستگویی باش زیرا کسی که راستگو است هیچگاه در کارها کم نمی گذارد و کارش درست است. قافیه: راستی و کاستی اندرون: داخل             به کار اندرون: در کار              کاستی: کمی     مفعول: راستی             نهاد: تو، کاستی                   قید: همه (همیشه)                    آرایه: تضاد (راستی و کاستی) «هر آن کس که با تو نگوید درست                    چنان دان که او دشمن جان توست» 3 جمله معنی: هرکسی با تو حرف راست نگوید بدان که دوست تو نیست و دشمن جان تو است. قافیه: درست و توست قید: چنان              ترکیب اضافی: دشمن جان                نهاد: هر آن کس، تو (جمله دوم)، او (جمله سوم) مفعول: درست، که او دشمن جان توست (برای دان) فعل: نگوید (مضارع)، دان، است (مضارع) «گشاده است بر ما در راستی              چه کوبیم خیره، سر کاستی؟» 2 جمله معنی: در راستگویی همیشه بر ما باز است، پس چرا بیهوده به دنبال دروغگویی و بدی باشیم. قافیه: راستی و کاستی خیره: بیهوده،گستاخ، بی پروا                گشاده: باز نهاد: در راستی             مفعول: در کاستی               حرف اضافه: بر                    متمم: ما                        آرایه: کنایه (در راستی را خیره کوبیدن کنایه از دروغ گفتن)   «مکن دوستی با دروغ آزمای              همان نیز با مرد ناپاک رای (دوستی مکن)» 2 جمله معنی: با انسان دروغگو دوستی نکن، همچنین با انسانی که اندیشه و فکر و باطل کثیفی دارد. قافیه: دروغ آزمای و ناپاک رای دروغ آزمای: دروغگو           ناپاک رای: کسی که اندیشه ی بد در سر دارد. نهاد: تو           ترکیب وصفی: مرد ناپاک رای           مفعول: دوستی             واژه های غیر ساده: ناپاک رای، دروغ آزمای، دوستی معرکه یادت نره فالوم کن