هر گاه می نشینم و به زبان فارسی می اندیشم فردوسی را به یاد می آورم و می گویم که ایشان چقدر بزرگ بوده است و برای تمام مردم سرزمین ما در طول تاریخ همانند مادری مهربان و دلسوز بوده است. زبان فارسی یک دنیا همراه و همنشین دارد و در سراسر ایران و جهان و با تمام زبان ها و لهجه های ایران همیشه در ارتباط بوده و واژه هایی به هم قرض می دهند و از توانا یی یکدیگر بهره مند میشوند و این موجب نیرومندی و استواری هر دو می شود. به جز فردوسی حکیمان دیگر نیز به زبان و فرهنگ ایران یاری رسانده اند همچون بوعلی فارابی حسابی و ... همه این استادان فرزندان این میهن عزتمند هستند که در دامن فرهنگ ایران اسلامی و فارسی پرورش یافته اند.
