طبیعت نوشته عادی:
روزی به همراه خانواده به دامان طبیعت رفتیم.خانواده ما بسیار خوشحال بود.به کنار رودخانه زیبایی رفتیم و در آنجاصدای گنجشک ها و آب چقدر لذت بخش بود.من درکنار درختان قدم میزدم تا اینکه به رودخانه رسیدم.صدای آب من را وسوسه کرد تا پای خود را در آن بگذارم.درست آن موقع که پای خود را در آب گذاشتم تمام وجودم را خوشحالی فرا گرفت.
نوشته ادبی:
روزی با خانواده به دامان طبیعت گام نهادم.طبیعت با ارزشترین گوهر یکتای آدمی است. آدمی همواره باید کوشا و نگهدار درختان و رودخانه های باشکوه باشد.در دل جنگل گام مینهادم تا به رودخانه رسیدم به آب های زلال رسیدم چقدر صدای آب چون موسیقی دلانگیزی زیبا بود.پاهای خود را در آب یخ نهادم.درست همان لحظه بود که اونج زیبای خدای را احساس کردم