۱.دو گروه گروهی که دین خدا را از پیامبر می پذیرفتن و زندگی این دنیا و آخرت خود را نجات میدادند و گروهی دیگر که دبن خدا را نمی پذیرفتند پیامبر را دروغگو می نامیدند و تلاش میکردند که مردمان از پیامبر پیروی نکنند به این خیال که دنیایشان در خطر نیوفتد در صورتی که با این کار آخرت خودشان را هم در خطر می اندازند.
۲.حضرت نوح و دعوت به خداپرستی که تعداد اندکی ایمان آوردند،حضرت ایوب که تمام سختی ها رو تحمل کرد چون ازمایشی از سوی خدا بودند
۳.الگو قرار دادن انسان های مومن،دوری از گناهان،تلاوت قرآن(درست یادم نمیاد ولی همینا بود)
۴.آرامش،رهایی از سردرگمی و بی هدفی
۵.زیرا میدانند خدا برای آفرینش انها دلیلی داشته و به حال خود رها نشده اند و هدف های زندگی شان برخواسته از ایمان و اعتقاد به خداست و از کتاب قرآن و گفته های ائمه و پیامبر استفاده میکنند تا به هدف اصلی آفرینش برسند
۶.خداوند مانند ما انسان ها محدود به زمان و مکان نیست و میتواند از همه جا اطلاع داشته باشد حتی از فرو افتادن برگی از درخت در هرکجای جهان و به تمام اعمال و کارهای ما اگاه است.
۷.حمد یعنی سپاس و ستایش وقتی میگوییم (الحمدالله)یعنی از خداوند سپاسگزاری میکنیم اما تسبیح یعنی پاک و منزه دانستن خدا از هر عیبی (سبحان الله)