به همتون معرکه لایک و دنبالتون میکنم لطفااااااا

سلام معرکه یادت نره اضافی وصفی اضافی آرایه‌ای ادبی است که در آن، شاعر به داستانی تاریخی، قرآنی، دینی، اساطیری، افسانه‌ای و... اشاره می‌کند. دقت کنید که اگر شاعر بخشی از آیه یا حدیثی را عیناْ در متن خود بیاورد، آرایه دیگری به نام تضمین می‌سازد ارایه جانبخشی یعنی جان دادن به جسمی که در دنیای واقعی جان ندارد. گزینه الف چون گل حرف نمی زند و از ارایه ی جانبخشی استفاده شده است? تشخیص ترکیب وصفی با صفت پیشین ، بسیار آسان است . کافی است شما صفت های پیشین را بشناسید ؛ مانند : فلان دوست / عالی ترین مقام / کدامین روز / و ... اما ساده ترین راه تشخیص ترکیب وصفی ( با صفت پسین ) از ترکیب اضافی ، این است که در آخر ترکیب « تر » اضافه کنیم ؛ مانند : کتاب مفید تر ←معنی میدهد ←ترکیب وصفی ( موصوف و صفت ) کتاب تاریخ تر ←معنی نمی دهد ←ترکیب اضافی ( مضاف و مضاف الیه) گاهی وسط ترکیب ، واژه های « خیلی » یا « بسیار » قرار بدهیم ؛ مانند : دوستان صمیمی ←دوستان بسیار صمیمی←معنی می دهد ←ترکیب وصفی دوست من ←دوست بسیار من ←معنی نمی دهد ←ترکیب اضافی یا اینکه به اول ترکیب،« این » و در وسط ترکیب ، « ویر گول » و در آخر آن « است » ، اضافه میکنیم ، در صورت معنی دادن ، وصفی هستند ؛ مانند : کوه سر به فلک کشیده ← این کوه ، سر به فلک کشیده است ←معنی می‌دهد ، ترکیب وصفی است . آسمان خدا ← این آسمان ، خدا ، است ← مهنی نمی دهد ، ترکیب اضافی است .