فکر کن یه لقمه‌ی خوشمزه خوردی. همین که گذاشتیش توی دهنت، دندون‌ها شروع می‌کنن به ریز کردنش و بزاق دهان اون رو نرم می‌کنه. بعد قورتش می‌دی و لقمه از یه لوله‌ی عضلانی به اسم «مری» سُر می‌خوره و می‌ره توی «معده».
معده مثل یه کیسه‌ی قوی، شیره‌های اسیدی و آنزیم‌های قوی داره که غذا رو حسابی مخلوط می‌کنه و تجزیه می‌کنه تا تبدیل به یه مایع غلیظ بشه.
بعد این مایع غلیظ، وارد یه لوله‌ی خیلی خیلی بلند و باریک به اسم «روده باریک» میشه. اینجا بهترین جاست! چون همه‌ی مواد مفید غذا، مثل ویتامین‌ها و قندها، جذب خون می‌شن تا به همه‌ی جای بدن برسن.
اون چیزهایی که دیگه لازم نیستن، می‌رن توی «روده بزرگ». روده بزرگ آب غذا رو می‌گیره و باقی‌مونده‌ها رو آماده می‌کنه تا از بدن خارج بشن.
و اینجوری سفر غذا تموم میشه!
!
معرکه یادت نره
