حضرت ابراهیم (ع) عموی خودش را که اسمش ازر بود به ترک پرستش بت ها فرا میخواند ولی ازر او را با سخنانش می‌آزرد و از خودش دور میکرد.
و ابراهیم ع نه تنها عمو و مردم بلکه با شجاعت و استدلال های محکم نمرود رو به یکتا پرستی دعوت کرد و از اینکه قراره بود نمرود او را در اتش و تبعید کند هم نترسید و تردیدی نداشت.
