بن ماضی و مضارع رو توضیح بدین با مثال

ماضی ینی(گذشته) و معنی مضارع ینی(حال) بن مضارع : میخواهیم بن مضارع (بینا) رو پیدا کنیم . می فهمیم که مصدر بینا : (دیدن) است. حالا دیدن رو به حالت امری فعل تبدیل میکنیم که میشه(ببین) حالا(ب) ی اول ببین رو حذف میکنیم که جواب میشه(بین) . پس (بین) بن مضارع بینا است. بن ماضی: اینجا هم اول باید مصدر کلمه مورد نظر را پیدا کرد. پس مصدر کلمه ی (بینا) میشه (دیدن) حالا (ن) ی آخر دیدن رو حذف میکنیم که میشه (دید) حالا (دید) بن ماضی (بینا) است تاج

بن مضارع، ساده‌ترین شکل یک فعل در زمان حال است که با حذف وندهای اصلی (پیشوندها و پسوندها) به‌دست می‌آید. فعل مضارع در زبان فارسی به صورت زیر ساخته می‌شود: فعل مضارع = می- (پیشوند) + بن مضارع + ضمیر فعلی (پسوند) برای نمونه، فعل می‌روند به صورت زیر تجزیه می‌شود: می‌روند = می (پیشوند) + رو (بن مضارع) + ـ ند (پسوند)البته یک راه ساده‌تر نیز وجود دارد که فعل را به حالت امری (مفرد) تبدیل کرده و سپس حرف «ب» را در صورت حضور حذف کنید. برای نمونه: می‌رانم -->بران-->ران --> «ران» در اینجا بن مضارع است.همچنین اگر از سر کارواژهٔ دستوری واک همخوان «ب» را برداریم، آنچه می‌ماند بن اکنون است. برو --> رو، بگو --> گو، بِوَرز --> وَرز، بشو --> شو، بران --> ران. بخوان --> خوان. بدم --> دم برای رسیدن به بن ماضیِ فعل، لازم است که «ن» را از آخر مصدر آن فعل حذف کنیم؛ و این روش آسان‌ترین روش است. چند نمونه: خواندن: خواند دیدن: دید رفتن: رفت شدن: شد گفتن: گفت شنیدن: شنید خوردن: خورد بردن: برد

تاج بده