نمی بخشم کسانی را که در حقم جفا کردند
همان های که حقم را به نا حق جا به جا کردند
دلم خون است از دست عزیزانم
نه از دشمن نه از خود خواه...
نمی دانی عزیزانم با قلبم چه ها کردند
زدم بر سینه کسانی را...
هزار افسون میان لشکری از غم مرا
تنها رها کردند...
پُرمَ از حرف ناگفته، کسی سنگ صبورم نبود
لعنت بر کسانی که مرا جدا کردند
دوستی نبود با دوستان دیگر . پایان