این جمله به طور دقیق به موضوعات مرتبط با بیولوژی مولکولی و ریختشناسی ژنها در یاختههای یوکاریوتی و پروکاریوتی اشاره دارد، بنابراین میتوان به آن پرداخته و توضیحاتی ارائه داد.
در یاختههای یوکاریوتی، ژنها معمولاً شامل قسمتهای کدکننده (اگزونها) و قسمتهای غیرکدکننده (اینترونها) هستند. اینترونها در طول فرایند بیان ژن حذف میشوند، به طوری که فقط اگزونها در نهایت به پروتئین تبدیل میشوند. این فرایند تحت عنوان "اسپlicing" شناخته میشود و در هسته یاختههای یوکاریوتی صورت میگیرد.
از سوی دیگر، در پروکاریوتها، مولکولهای RNA معمولاً به صورت یکپارچه و بدون وجود اینترونها وجود دارند. همچنین، پروکاریوتها فاقد هسته هستند و فرآیند ترنسکریپشن و ترجمه به طور همزمان و در یک فضای مشترک (سیتوپلاسم) اتفاق میافتد. بنابراین، در این سلولها اطلاعات ژنتیکی به صورت مستقیم به پروتئین ترجمه میشود و نیازی به مرحلهی حذف اینترونها وجود ندارد.
به طور خلاصه، درست است که مولکولهای RNA حاوی اینترون و اگزون مخصوص یاختههای یوکاریوتی هستند و در پروکاریوتها وجود ندارند.