فعل ناگُذر یا فعل لازم فعلی است که به مفعول نیازی نداشته باشد و برای کامل شدن معنی جملهای که در آن قرار گرفته فقط نیاز به نهاد باشد. مانند آمدن (پرویز [نهاد] آمد [فعل]). برعکس فعلهای ناگذرا، فعلهای گذرا (متعدی) برای کامل شدن معنی، به مفعول نیاز دارند. مانند: آوردن (پرویز [نهاد] گل [مفعول] را [نشانه مفعولی] آورد [فعل و مفعول] فعلهای لازم به مفعول، متمم یا مسند نیاز ندارند
نمونه فعلهای ناگذرا: رفت، مرد، آمد، نشست، برخاست، خوابید، دوید و چرخید.