ایران سرزمینیست پر از رنگ و بوی خوش،
که مردماش مثل گلهای زیبا در یک باغ میگنجند.
وقتی دلما میخواهد به آسمان برسد،
دستهای مهربان مادر، پدر، برادر و خواهر
یکدیگر را میگیرند تا پرواز کنند.
در روزهای سخت، همه با هم میمانند،
مثل زنجیر نقرهای که هر حلقهاش قوتش را از دیگری میگیرد.
اگر یکی بیاسپاسی دارد، دیگران او را میپوشانند،
و اینجاست که اتحاد ایران میدرخشد.
هر کوچه و هر خانه، صدای خندهٔ یکدوسرا را میشنود؛
بههمپیوستگیمان میتوانیم کوهها را جابجا کنیم
و آیندهای روشن را برای همه بچهها بسازیم.
پس بگذار قلبهایمان همچون پرچم سبز، سفید و قرمز
در باد صلح میرقصند و بگوییم: «ایران، ما با هم قویتریم