سلام کی اینجا رو نوشتن بفرسته معرکه صدرصد فقط از اینترنت نباشه

من خودم این طوری نوشتن که در زمان قدیم انسانی ساده دل بود و در یکی از شب ها دزدی به آن شهر می زند و اموال حاکم شهر را می رباید و کمی از آن اموال را هم در جلوی خانه ی مرد ساده می ریزد و می رود و شب بعد از آن حاکم شهر او را می خواهد و به او می گوید که اگر اموالش را بدهد از کشتنش صرف نظر می کند ولی مرد ساده هیچ ترسی نداشته بود و می گفت که من می دانم این کار را نکردم پس وقتی که دل که پاک است زبان بی باک است که در همان لحظه دزد را دستگیر شده به پیش حاکم می برند معرکه یادت نره

زبان سرخ سر سبز می دهد برباد آری زبان شاید یک چرم باشد اما گاهی سبب استواری و گاهی سبب خواری انسان میشود به عقل بستگی دارد که چقدر ماهر باشد و آنرا چگونه بچرخاند زیرا زبان مانند یک شمشیر است گاه چونان قلبی را ضرب میزند که دیگر دوا نمی یابد. و گاهی هم چونان زیباست که قابی را می دزدد آری سخن گفته شده مانند آبیست که از جوب گذشته باشد و دیگر قابل بازگشت نیست باید مراقب بود زیرا گاه جان مغز در گرو زبانیست که نه استخوان دارد نه ریشه.