سلام میشه نشانه های مضاف الیه و صفت و مفعول و خبر رو بفرستید

صفت: (هم موصوف هم صفت حرف آخر تو حرکت مشترکن یا هردو فتحه اَ دارن یا هردو کسره اِ یا هردو ضمه اُ یا هردو تنوین یا هردو معرفه [ال] هستن یا هرو نکره) مضاف الیه: (اگه نشانه های بالا رو نداشت قطعا مضاف الیه هست) *نکته:مضاف هیچوقت (ال)نمیگیره بنابراین اگه کلمه اول دیدی معرفه‌ست بدون مضاف الیه نیست* و مضاف الیه همیشه منسوب به مجرور اِِ اِ هست مفعول:نشانه ی مفعول اینکه که همیشه فتحه میگیره یعنی منسوب به منصوب اً اَ هست(شاید گهگاه بجای فتحه ضمیر متصل [ینَ-ینِ] بیاد) خبر: اینم نشانش اینه که همیشه ضمه اُ میگیره (شاید گهگاه بجای ضمه ضمیر متصل [انِ-ونَ] بیاد) از راه ترجمه هم میتونی بفهمی صفت: اسم+صفت مثال: الوردةُ الجميلةُ:گل زیبا [زیبا صفت] جفتشون معرفه است[ال دارن] جفتشون ضمه اُ دارن مضاف الیه:اسم+اسم مثال:وَرْدَةُ الْحَدِيقَةِ: گلِ باغ خب اولی نکره دومی معرفه. اولی اُ دومی اِ مفعول: برای تشخیصش میتونی سوال چه چیزی را بپرسی رأت مريمُ السيارةَ: مریم ماشین را دید چه چیزی را دید؟ ماشین را السيارةَ فتحه اَ داره پس قطعا مفعوله خبر: اسمش روشه. کاری که فاعل انجام میده رو میرسونه مثال:الجوُّ باردٌ: هوا سرد است الجوُّ مبتدا ، باردٌ خبر هست که عمله مبتدا رو میروسنه. هوا چه چیزی است؟سرد است ضمه هم نشانه ی خبر بود..