جواب این شعرگردانی رو میخوام

این شعر به بیان تجربیات و احوالات شخصیتی می‌پردازد که عشق و شوری در درون خود احساس می‌کند. او به دنبال حقیقت و معنا درونی می‌گردد و درک می‌کند که این جست‌وجو در هر لحظه و لباسی قابل رخ دادن است. او باور دارد که عشق و روشن‌بینی در وجود هر فرد نهفته است و باید با نگاه دقیق‌تر و توجه به درون خویش آن را کشف کرد. برداشت شما می‌تواند این باشد که عشق و جست‌وجوی حقیقت چیزی است که درون همه ما وجود دارد و مهم این است که به درون خود بنگریم و ارزش‌هایی که داریم را درک کنیم. این نگاه به ما کمک می‌کند که در هر وضعیت و ظاهری که باشیم، به‌راحتی بتوانیم معنا و حقیقت زندگی‌مان را بیابیم.

و عشق ..همان نیرو و انرژی که در هر لحظه و دم به دم با هر نفس ٬ جامه ها را به تن کرده و هر بار خود را با رنگی نو به ما نشان میدهد.. روزی برایمان عصری بهاری ... و دیگر بار غروبی پاییزی در روز جمعه است.. آری ..عشق ٬ همان سودایی که شیدایی را در دیدگان هرکس به یک نقش و نگار ترسیم می‌کند .. اما در آخر همان معجزه ایست که خود را در قالب انرژی از حالتی به حالتی دیگر و از رنگی به رنگی دیگر تبدیل میکند ... ( من خودم یچیزی این مدلی نوشته بودم کلا ادبی بود دبیرم قبول کرد انشالله مورد تایید باشه✨)