وقتی قطر لوله مویین (لولهای با مقطع بسیار کوچک) کاهش پیدا میکند، جاذبههای بین مولکولی مایع (در اینجا جیوه) و دیواره لوله تأثیر بیشتری پیدا میکند. این پدیده به دلیل توازن بین وزن مایع و نیروی کشش سطحی است که در اثر جاذبه بین مولکولی به وجود میآید.
زمانی که لوله مویین باریکتر میشود، نیروی کشش سطحی که بر روی سطح جیوه در لوله اعمال میشود، نسبت به وزن جیوه بالانس قویتری را ایجاد میکند. بنابراین جیوه در این شرایط به سمت پایینتر کشیده میشود تا بتواند نیروی کشش سطحی را توازن کند.
به طور خلاصه، وقتی قطر لوله مویین کاهش مییابد، جیوه به دلیل افزایش نسبت نیروی کشش سطحی به وزن خود، پایین میآید. این پدیده به عنوان “پدیده مویینگی” معروف است و در لولههای باریک، جیوه سطح خود را پایینتر نگه میدارد.
