شکر عملی یعنی اینکه انسان نعمتهایی که خدا به او داده را فقط با زبان نگه ندارد، بلکه با عمل خودش نشان دهد که قدردان است.
مثال:
فرض کن خدا بهت صدای قشنگی داده.
شکر زبانی: بگی «خدایا شکرت که صدای خوبی دارم».
شکر عملی: از صدات برای کار خوب استفاده کنی، مثلاً قرآن بخونی، به دیگران انرژی بدی، یا کسی رو خوشحال کنی.
یا مثلاً خدا بهت مال داده.
شکر عملی: کمک کردن به نیازمندان با همون مال، یعنی نعمت رو در راه خوب خرج کنی.
در کل، شکر عملی یعنی استفاده درست از نعمتها، طوری که هم خودت رشد کنی هم دیگران ازش بهرهمند بشن.