سلام یه انشای داستان گونه از زبان قلب میخوام؟!

قلب ، کلمه ی عجیبی با کار کرد های عجیبتر است . هم عاشق می شود هم می تپد و هم می گیرد آری می گیرد گاهی از غم و گاهی از درد . می فهمیدم گوشه ی دیوار کز کرده و دستانش را به دور پاهایش حلقه کرده و با غصه هایش دارد حال مرا هم می گیرد . باز هم درد قدیمی به سراغم آمد و با هر تپشم دردم عمیق تر می شد . درد را احساس کرد و من متوجه ی دستی شدم که سرد سرد بود مثل همیشه آرام و زیر لبی گفت :

باز هم بزن الان وقت رفتن نیست شاید به سراغم بیایند . بچه هایش را می گفت همان های که فقط من میدانم چقدر دوستشان دارد و چقدر مشتاقانه به امید امدنشان منتظر چشم به در دوخته است . تمام سعی و تلاشم را برای تپش های بعد به کار گرفته ام و او باز هم آن قرص های تلخ را فراموش کرده بود . چند روزی است که احساس می کنم صاحبم دیگر امیدی به ماندن ندارد .