برای تعیین پایه آوایی و وزن این شعر، ابتدا باید آن را به هجاهای کوتاه و بلند بشکنیم. در اینجا از شعر مولوی بهره گرفته‌ایم:
مصراع اول:
"حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو"
شکسته به هجاهای کوتاه و بلند:
حیلَت رها کُ عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
— ـ ⏑ — ـ ⏑ — ⏑ — ـ ⏑ — ⏑
مصراع دوم:
"واندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو"
شکسته به هجاهای کوتاه و بلند:
واندر دل آتش درا پروانه شو پروانه شو
— ⏑ ⏑ — — ⏑ — ⏑ — ⏑ — ⏑
وزن این شعر:
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
شعر در وزن "مفاعیلن" که یکی از اوزان معمول شعر کلاسیک فارسی است، سروده شده است.
