پایه آوایی شعر

برای تعیین پایه آوایی و وزن این شعر، ابتدا باید آن را به هجاهای کوتاه و بلند بشکنیم. در اینجا از شعر مولوی بهره گرفته‌ایم: مصراع اول: "حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو" شکسته به هجاهای کوتاه و بلند: حیلَت رها کُ عاشقا دیوانه شو دیوانه شو — ـ ⏑ — ـ ⏑ — ⏑ — ـ ⏑ — ⏑ مصراع دوم: "واندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو" شکسته به هجاهای کوتاه و بلند: واندر دل آتش درا پروانه شو پروانه شو — ⏑ ⏑ — — ⏑ — ⏑ — ⏑ — ⏑ وزن این شعر: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن شعر در وزن "مفاعیلن" که یکی از اوزان معمول شعر کلاسیک فارسی است، سروده شده است.