سلام
در آنجا یعنی فضا سکوتی عمیق حکم فرما بود .
سیاهی محضی را می‌دیدم که هیچگاه با ستارگان صورتم ندیده بود و در میان آن هیاهوی سیاهی فضا ستارگان خود نمایی میکردند.
فضای سیه سپید گویی از کسی تشکر می‌کرد اما چه کسی ؟
کمی بعد که دقت کردم من نیز شروع به شکر گذاری کردم شکر کسی که هزاران ستاره را در هزاران کهکشان جای نهاده
او که کویر تشنه سیراب را آفرید....
معرکه بزن لطفا
خوب بود؟(:
