چند نفر به اسارت در اومده بودن . بین اونها یه نفر معلم بوده که اومده به کم سوادا خوندن و نوشتن یاد داده و تو هفته 2 سه روزی کلاس میذاشته براشون تا بتونن یاد بگیرن به خونواده شون نامه بنویسن و نامه ها شونو بخونن . هم اینکه بهشون خوندن قرآن و نهج البلاغه رو یاد میداده . بعضیا بودن که زبان های خارجی بلد بودن مثل انگلیسی آلمانی ایتالیایی که به بقیه یاد میدادن . شعر و سرود می خوندن . مقاله نویسی و دکلمه خوانی و تئاتر و نمایش اجرا می کردن و مناسبت های خاص رو به جا میاوردن . گاهی ممکن بوده که وسیله ای برای نمایش شون نداشته باشن پس میومدن اونو نقاشی می کردن یا با کارتن شکلشو در می آوردن . بعضیا هم از اینکه آزاد بشن ناامید بودن و گوشه گیری می کردن و سعی می کردن از بقیه اسیرا دور شن ولی اسیرا نمیذاشتن و اونا رو به جمع خودشون دعوت می کردن و نمیذاشتن که نیروهای بعثی ازشون به سود خودشون استفاده کنن و گول شون بزنن .
امیدوارم کافی باشه😊🌹
