زمستان‌گذشت‌وبهارآمد‌

زمستان غزل خداحافظی خواند و بهار از پشت کوه‌ها سرک کشید. زمستان گوشهٔ دامن پُر برفش را از سر درختان برگرفت و بهار چارقد گلدارش را بر سر آنها کشید. زمستان کوله بارش را بست و رفت و بهار با چمدانی پُر از شکوفه و لبخند از راه رسید. زمستان به خطِ پایان سال رسید و بهار شوق انگیزتر از همیشه در جادهٔ آغاز ، قدم نهاد. زمستان واپسین نفسش را کشید و بهار عطر خوش گل‌ها و گیاهانش را در هوا پراکند.