این جمله به معنای تلاش و کوشش است و مفهوم اصلی آن این است که حتی اگر فردی اصیل و ارزشمند باشد، باید تلاش کند زیرا تواناییها و صفات بالای او میتواند از ویژگیهای اصلی و ذاتی او مهمتر و باارزشتر باشد.
در واقع، به نوعی این جمله به ما یادآوری میکند که هرچند ویژگیهای ذاتی انسانها مهم هستند، اما تلاش و کوشش آنها میتواند به آنها کمک کند تا به سرنوشت و موفقیتهای بزرگتری دست یابند.
به طور خلاصه، اینجا تاکید بر اهمیت جهد و کوشش در کنار ویژگیهای طبیعی و ذاتی افراد است.