میشه ارایه های بیت های ستایش رو بگید

تحمیدیه (حمد و ستایش خداوند): بخش ابتدایی شعر شما (“به نام خداوند جان آفرین حکیم سهان در زبان آفرین خداوند بخشنده دست که کریم…”) به وضوح ماهیت تحمیدیه دارد و ستایش خداوند است. ۲. تلخیص: مفهوم تلخیص (خلاصه کردن) در این بخش‌هایی که به خلقت انسان و ابتلائات او اشاره دارد، ممکن است به صورت غیرمستقیم دیده شود. مثلاً: “خداوند بخشنده دست که کریم خطابخش پزش پزش پزش پرستار امرش همه چیز کسبانی آدم مرغمون را مرگس اکی را به زبان حتاج برخی را به خاکنده را رد زده خلستان کندد” این قسمت به نظر می‌رسد قصد دارد اشاره‌ای کلی به نحوه آفرینش انسان و سرنوشت‌های مختلف او داشته باشد، که می‌تواند نوعی خلاصه از یک نگاه کلی به خلقت باشد. ۳. تلمیح: مورد تلمیح در این بخش مشخص است: “آتشی بر خلیل گروهی براتش بر زاویه” این اشاره به داستان حضرت ابراهیم (خلیل الله) و پرتاب شدن ایشان به آتش دارد. این یک نمونه واضح از تلمیح است که به داستانی شناخته شده اشاره می‌کند. معرکه فراموش نشه