مهمترین مرکز علمی در دوره اسلامی، "بیت‌الحکمه" بود که در شهر بغداد تأسیس شد. این مرکز علمی در دوران خلافت هارون الرشید و به ویژه در زمان فرزند او، مأمون در قرن نهم میلادی (دورهٔ عباسیان) تأسیس گردید. بیت‌الحکمه به عنوان یک دانشگاه و کتابخانه بزرگ، محلی برای ترجمه، تحقیق و تدریس در زمینه‌های مختلف علوم از جمله ریاضیات، نجوم، فلسفه و پزشکی بود.
بیت‌الحکمه تا قرن سیزدهم میلادی و تا زمان حمله مغول و ویرانی بغداد به فعالیت‌های خود ادامه داد. در این مدت، دانشمندان و پژوهشگران زیادی از سراسر دنیا در آنجا جمع می‌شدند و به تبادل علوم و دانش مشغول بودند. با توجه به اهمیت این مرکز، بسیاری از اکتشافات و پیشرفت‌های علمی در این دوره شکل گرفت و تأثیر زیادی بر توسعه علم و دانش در جهان داشت.
