ببخشید انشا درباره ی در این روز ها و شب های کرونایی به چه چیز فکر میکنید و دلتون برای چه چیزی تنگ شده ؟؟؟؟؟؟

همه چیز خوب بود...همه ی مردم شهر خوشحال و شاد زندگی شان را میکردند خیابان ها پر از رهگذر بود ، پر از دانش آموزانی که به مدرسه میرفتند ، پر از شاغلانی که به محل کارشان میرفتند... تااین که همه چیز تغییرکرد و همه ی این روشنایی ها را پرده ای تاریک پوشاند . دیگر خیابان شلوغ نبود ، همه خوشحال نبودند . آن پرده ای پست و تاریک کرونا نام داشت . کرونا ویروسی است قاتل ،که به هیچ کس رحم نکرد و عزیزان خیلی هارا از شون گرفت . دلم هوای مدرسه را میکند هوای اکیپ مون که تو زنگای تفریح باهم تو مدرسه میگشتیم . دلم هوای درس و کلاس را میکند . دلم می خواهد تو کلاس سر چیزای کوچیک با همکلاسی هام کل کل کنم (هنوزم ادب نشدی خخخ)کاش همه چیزهر چه زودتر به روال عادی خودش برگرده( خسته شدم از بس تو خونه نشستم از بس دستامو بیست دقیقه با آب و صابون شستم خخخخ ) دل نوشته بود .