در بیت "ملکا ذکر تو گویم که تو پاک و خدایی"، مفعول جمله "ذکر تو" است.
این جمله به این صورت تجزیه می‌شود:
- "ذکر" فعل اصلی جمله است که به معنی صحبت کردن یا یاد کردن است.
- "تو" مفعول جمله است که به معنی کسی است که ذکرش می‌شود.
بنابراین، در کل، "ذکر تو" مفعول جمله "ذکر گویم" محسوب می‌شود.
