تاج یادت نره
کلاس ادبیاتِ ایدهآل من جایی است که در آن، درس خواندن با لذت و آرامش همراه باشد. من دوست دارم محیط کلاس پر از شور و هیجان باشد و به جای حفظ کردنِ خشکِ مطالب، با روحِ ادبیات و زیباییهای آن ارتباط برقرار کنیم.
در این کلاس، معلم با خواندن شعرهای حافظ و مولانا، دنیایی از خیال را پیشِ روی ما میگشاید. من دوست دارم در چنین فضایی، ما دانشآموزان نیز اجازه داشته باشیم داستانها یا دلنوشتههای خودمان را بخوانیم و درباره آنها با هم گفتوگو کنیم تا اعتمادبهنفسِ بیان کردنِ احساساتمان را به دست آوریم.
در نهایت، کلاس ادبیاتِ مورد علاقه من، کلاسی خلاقانه است که در آن به جای سختیِ دستور زبان، با نمایش، بازی و کارهای گروهی، شیرینیِ زبان فارسی را درک میکنیم. کلاسی که در آن، خروجیِ درس، نه نمره گرفتن، بلکه یاد گرفتنِ راهِ زیباتر اندیشیدن و زیباتر سخن گفتن باشد.
