بفرماااااا🎀💞🕸️
وطنمایران، مادری مهربان و دامنگستر است که گیسوان طلاییاش در گسترهی کوهها و دشتها افشان شده و نفسهای گرمش، رگهای حیات را در تن خاک میدواند. این آغوش پرمهر، فرزندان خویش را در ژرفای تاریخ میپرورد و چشم به ستارههای درخشان آسمان امید دوخته است.
**مشخصات آرایههای ادبی موجود در متن:**
۱. **تشبیه:** «وطنمایران، مادری مهربان است» (وطن به مادر تشبیه شده است).
۲. **تشخیص:** «مادری مهربان و دامنگستر است که گیسوان طلاییاش... و نفسهای گرمش...» / «چشم به ستارههای... دوخته است» (دادن ویژگیهای انسانی به وطن).
۳. **مراعات نظیر:** «کوهها و دشتها»، «خاک و آسمان»، «چشم و ستاره».
۴. **نغمه حروف (تکرار آواها):** تکرار صامتهای «م» و «د» و مصوتهای «َ» که موسیقی درونی زیبایی به متن بخشیده است.